روي أن أمير المؤمنين عليه السلام ضمن ختانا قطع حشفة غلام و الأولى الاعتماد على الإجماع فقد نقله المصنف في الشرح و جماعة لا على الرواية لضعف سندها بالسكوني . مقاله ابن ادريس و جواب از آن شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : ابن ادريس عليه الرحمه فرموده : طبيب در صورتى كه عالم و خبير به كار بوده و در معالجه مريض اجتهاد نيز بنمايد ولى سعى او نافع واقع نشه و مريض تلف شده يا عضوى از اعضايش تباه گردد ضامن نيست و دليل بر اين رأى سه امر مىباشد : الف : اصالة البرائة ، يعنى اصل آن است كه طبيب ذمّه‌اش از ضمان برى باشد . ب : وقتى مريض خود اذن معالجه به طبيب را داد فعل پزشك مستند به رضايت مريض بوده ديگر معنا ندارد ضمان در عهده‌اش ثابت گردد . ج : علاج و مداواى مريض فعلى است كه از نظر شرع جايز و مشروع است از اينرو نبايد بدنبالش ضمان باشد . شارح ( ره ) در مقام جواب مىفرماين : هرسه دليل وى مخدوش و غير قابل اعتماد است : امّا اصالة البرائة : بايد بگوئيم اصالة البرائة به اصطلاح ارباب اصول از جمله اصولى است كه با فقدان دليل ب تكليف به آن بايد تمسّك نمود و با وجودش نوبت به آنها نمىرسد و انشاء اللّه خواهيم گفت كه در مورد بحث دليل بر شغل ذمّه طبيب قائم است و با چنين دليلى ديگر مجالى